 | | |
| | |
|
Spaces home  "อาจไม่ใช่สุดที่รัก...แต...PhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
"อาจไม่ใช่สุดที่รัก...แต่ก็จะรักให้ถึงที่สุด""ไม่มีประโยค ที่มีประโยชน์ ในการจะรั้งหัวใจ คนไม่รักกัน"
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
April 22 รักครั้งใหม่รักวันวานในความเจ็บช้ำ ในหัวใจแม้จำได้ดีว่าวันนั้นมีน้ำตาเท่าไร วันนี้ฉันก็ยังคงเต็มใจ (*)ลองดูกับเธออีกครั้งเป็นไงก็เป็นกัน เพราะเธอเดินเข้ามาสลาย ในหัวใจแม้จำได้ดีว่าวันนั้นมีน้ำตาแค่ไหน วันนี้ฉันก็ยังคงเต็มใจ (*) ......(",)...... April 08 เหลืออีกกี่วัน?ในระยะเวลา 12 วันของการทำงาน
11 วันกับการเกือบจะลงแดง ไม่ได้เล่นเน็ต 8 วันกับการเป็นห่วงน้องเหมียวที่หายไปจากบ้าน (แล้วน้องเหมียวก็กลับบ้านถูก กลับมาทางดาดฟ้า)
2 วัน กับการที่ใจสั่นๆ เพราะการแค่เจอใครบางคน 1 วันกับการที่นั่งอยู่ในห้องแคบๆ เงียบๆ คนเดียว 2 วันกับการผจญภัยคนเดียวเพื่อให้ทันรถไฟฟ้าขบวนสุดท้าย และตื่นเช้าเพื่อกลับไปทำงานให้ทัน
หลายวันกับใจที่สับสน เมื่อมีคนหยิบยื่นความรู้สึกดีๆให้ ทุกวันกับการที่อยู่เงียบๆทบทวนจิตใจ แล้วรู้ว่า ไม่ว่าจะยังไงใจเราก็เหมือนเดิม หลายครั้งกับการที่พยายามเปิดใจ แต่สุดท้ายก็ไม่เคยเปลี่ยนอะไรได้เลย (เพราะชั้นไม่พร้อมที่จะรักใหม่ สิ่งหนึ่งในใจขว้างชั้นเอาไว้ไม่ให้รักเธอ) (คำว่ารักมันมีข้อแม้ ถ้ามีวันใดที่ต้องพ่ายแพ้ สุขแค่ไหนให้คูณ2ถ้าต้องปวดใจ) วันนี้กับการที่เริ่มรู้สึกผิดอย่างร้ายแรง เหมือนจะเห็นแก่ตัว แต่มันเป็นการพยายามเพื่อให้ตัวเองหลุดจากสิ่งเดิมๆ
แล้วเริ่มชีวิตใหม่ แต่..ทำไมได้.. ขอโทษจริงๆ พยายามมากๆแล้ว ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่มีให้ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เอ๋คงรักใครไม่เป็นอีกแล้วจริงๆ... "คนไม่มีหัวใจ" โห ด่าซะเจ็บเลย แต่สงสัยคงจะจริง.... ขออยู่คนเดียวดีกว่ามั้ง เอ๋ไม่อยากทำร้ายใคร ทุกวันนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าควรทำยังไงต่อไป...?? แล้วเหลืออีกกี่วัน?? ...?-?...(",) March 23 อย่ากลับไป
ลืมตาขึ้นมา พร้อมหยดน้ำตา ต้องกอดตัวเอง ร้องไห้ เก็บกดไว้ นานนาน ข้างใน พอกัน เสียที สำหรับ หัวใจ ที่เหนื่อย กับการ คอยรัก คอยห่วง ใย กับคนไร้ หัวใจ อย่างเค้า ทุกครั้ง ที่จ้อง มอง ภาพสะท้อน ของ กระจก เงา จะไม่เห็น คนเก่า ที่เคยหลง งมงาย บอกตัวเอง ให้ลืม เค้าไป อย่ากลับไปหา เค้าอีกเลย ถ้าเค้า ไม่ต้องการ สิ่งที่เค้า ได้ทำ มันเกิน ให้อภัย อย่ากลับไปรัก เค้าอีกเลย แม้เพียง สักครึ่งใจ จดและจำ เอาไว้ ขาดเค้าไป ซักคน ไม่ตาย พอที สายตา ของความ หมางเมิน คำพูด ที่คอย ทำร้าย ให้ได้ยินต่อไปนี้ ให้มัน จบไป ทุกครั้ง ที่จ้อง มอง ภาพสะท้อน ของ กระจก เงา จะไม่เห็น คนเก่า ที่เคยหลง งมงาย บอกตัวเอง ให้ลืม เค้าไป อย่ากลับไปหา เค้าอีกเลย ถ้าเขา ไม่ต้องการ สิ่งที่เขา ได้ทำ มันเกิน ให้อภัย อย่ากลับไปรัก เค้าอีกเลย แม้เพียง สักครึ่งใจ จดและจำ เอาไว้ ขาดเค้าไป ซักคน ไม่ตาย... ....(",).... February 12 จำตัวเองได้มั๊ย ว่าเคยแสนดี----เอ๋ไม่มีเวลา?...ก็เอ๋ไม่มีนาฬิกานี่หน่า นาฬิกาเสียมาเป็นเดือนแล้ว Y-Y
----เอ๋ไม่กินข้าว?...ไม่ชอบกินข้าวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเฟ้ยยย!!
----เอ๋กินสับปะรดมั๊ย...ไม่อ่ะ ขอบคุณ ยี้ เค้าไม่ชอบง่ะ
----เอ๋ไปที่นี่นั่งรถสายไรอ่ะ...อย่ามาถามเรื่องเส้นทาง เค้าไม่ค่อยจะรุ้เรื่องงงง = ='
----ทำไมเอ๋ไม่ส่งรายงาน...ก็ไม่อยากส่งอ่ะ มีปัญหาไรป่ะ *-*
----ทำไมไม่ไปเรียน...อาจารย์ไปแข่งโยนเปตอง??
----เมื่อไหร่จะสูง...หึหึ หยาบคายมากมาย
----สูงขึ้นบ้างรึยัง...(หึหึหึ)ไม่สูงขึ้นค่ะ แต่สวยขึ้น 555+
----เอ๋!!ผอมลงรึป่าว...เอออ่ะจิ น.น.ลดไปอีก 4 กิโล กลุ้ม -*-
----ไงเอ๋จะจบรึยัง...ใกล้แระ...ใกล้ตายแระ (ผลจากข้อข้างบนโดยไม่ทราบสาเหตุ) =='
----ทำไมเงียบๆอ่ะไม่ค่อยพูดเลย...แล้วจะให้พูดอารายล่ะค๊าบบบบ
----เอ๋ไม่ค่อยโทรหา...ก็ตังค์โทรศัพท์ม่ะค่อยมีง่ะ T-T(แต่เค้าใช้บุฟเฟ่ดีแทค 4 ทุ่ม-11โมงเช้าน๊ะ)
----ทำไม่เอ๋ไม่มีแฟนใหม่ซะที...โสดให้ผู้ชายเสียดายเล่นโว๊ยยย คริคริ
"ถ้าหากว่าใจเราไม่เคยจะรักเลยซักที จิตใจวันนี้คงจะไม่แข็งแกร่ง"
-----------ช่วงนี้ดูอึนๆยังไงไม่รู้ (ไออึนๆนี่มันคือไรหว่า?) เหมือนชีวิตไม่ค่อยจะมีจุดหมาย
ไม่ค่อยอยากจะทำอะไร ดูมันเหนื่อยๆอ่ะ เหนื่อยใจ เหนื่อยกาย นู่นนี่มากมายโง๊ย เซ็ง เบื่อ ซึม เศร้า เหงา รัก...
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีใครสนใจสเปซเหมือนเมื่อก่อนเลยเนอะ
อัพไปก็ไม่ค่อยมีใครจะเข้ามาดูกันหรอก อัพให้สเปซอ่านเองไปงั้น=='
อย่างนี้แหละ พอมีของใหม่มา ของเก่าก็มักจะถูกลืม ถูกทิ้ง
พออยากจะใช้ประโยชน์ก็ค่อยไปขุดหามา ฝุ่นนี่เขรอะเลย (ยังเว่อร์ได้อีก)
ช่วงนี้เค้าเห่อ Hi 5 กัน อะไรๆก็ Hi 5 ก็สงสัยอยุ่ ไม่รุ้มันมีอะไรดีเนอะ
ไว้ว่างๆจะมาเขียนBlogใหม่ละกัน ไปอัพ Hi 5 ก่อน คริคริ
รักเหมือนเดิมน๊ะ จุ๊บๆ..
"รักแท้ไม่มีวันหมดไป แต่ แค่เปลี่ยนไปตามสถานะที่ควรจะเป็น"
ใกล้วาเลนไทน์แล้ว ขอให้มีความสุขกับความรักนะคะ
..................(",)..............
January 21 รู้มั๊ยวันนี้วันไร?<ขอพูดถึงBlogของคราวที่แล้วนิดนึง ไม่น่าอัพเลยตู โดนแซวเละ ==' 55++เม้นก็ไม่เม้นกันนะยังมาแซวเชอะ>
22 มกราคม (แต่ทำไมในสเปสบอกว่า 21 หว่า?) รู้มั๊ยวันนี้วันอะไร วันนี้ เมื่อปีที่แล้ว เป็นวันที่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง ออกจากบ้านด้วยใจสั่นๆเล็กน้อย (เป็นอะไรรึป่าวน๊า โทรศัพท์ก็ไม่รับตั้งหลายวัน) ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม พร้อมกระเป๋าใบใหญ่เหมือนทุกวัน แต่เพิ่มเสื้อผ้าลงไปด้วย(วันนี้จะม่ะกลับบ้าน) และของอย่างนึงสำหรับคนคนนึง แล้วก็เรื่องราวอีกเยอะแยะมากมายที่อยากจะบอก อยากจะคุยให้เข้าใจ เปิดใจกัน อยากสารภาพ อยากจะไปเล่าให้ฟัง รวมถึงไประบายให้ฟังด้วย (เอาให้หายคิดถึงเล้ย) พร้อมจะไปยังที่ที่นึง แต่...ก็กลายเป็นว่าต้องเปลี่ยนจุดหมายกลางคัน เพราะคงมีแรงไปต่อไม่ไหว ทำตัวไม่ถูก หลังจากดีใจได้เพียงเสี้ยววินาทีด้วยเสียงแมสเสจจากคนที่รอ น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว (ยังไม่ทันหุบยิ้มเลย) เหมือนมันเคว้งคว้างมาก เหมือนไม่มีตัวตน ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี ไปไหนไม่ถูกแล้ว เปลี่ยนเป็นไปห้องเพื่อนแทน ไม่ขอบอกละกันว่าหลังจากนั้นเป็นยังไง แต่บอกได้เลย ไม่ร้องซักแอะ แต่มันทรมานยิ่งกว่านั้นอีก!! เหตุผลทุกเหตุผลที่บอกมา พยายามที่จะเข้าใจ แต่พอตกดึกไม่ได้นอน ร้องไห้ตาบวม
แล้วก็ต้องตื่นมาตอนเช้าตรู่เพื่อที่จะทำงาน รับงานเค้าไว้แล้วจะยกเลิกก็ไม่ทันแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ยังพอที่จะแยก หน้าที่ ความรับผิดชอบ ออกจากเรื่องส่วนตัวได้บ้าง ลงรถทำงานต้องยิ้มแย้มนะ ยิ้มกับทุกคน ขึ้นรถก้มหน้าร้องไห้ ไปไม่รุ้กี่ที่ ลงรถยิ้ม ขึ้นรถร้องไห้ เป็นอย่างนี้ทั้งวัน หลังจากวันนั้น ร้องไห้ทุกวัน น้ำตาคลอตลอดทั้งวัน กลางคืนร้องทุกคืนนอนยังไงก็นอนไม่หลับ จนตาอักเสบต้องหยอดตา-กินยา ทำยังไงมันก็ไม่หลับ แล้วก็ร้องอยู่นั่นแหละ จนไม่ไหวแล้ว กินยานอนหลับ (เภสัชบอกว่าให้เรียกว่ายาแก้เครียด แต่กินแล้วหลับ==') กินได้ 5 วันมั๊ง ไม่เอาแล้วดีกว่า ไม่ใช่อะไรนะ กลัวว่าเค้าโทรมาแล้วจะไม่รุ้ตัวแล้วไม่ได้รับสาย (ทุกวันนี้ก็เลยยังนอนม่ะหลับ)หลังจากนั้นซักพักถึงได้คุยกัน คำถามที่ว่ามีอะไรจะพูดกับมั๊ย แล้วตอบกลับไปว่าเยอะแยะเลย แต่ความจิงไม่ใช่หรอก มีอยู่แค่ประโยคเดียวเลยที่อยากพูด แต่ก็ไม่ได้พูดนะ จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่พูด "กลับมาได้มั๊ย อย่าทิ้งเอ๋เลยนะ กลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะ" ที่ไม่พูดเพราะรู้ ถ้ากลับมา สิ่งที่มีมากกว่า"ความรัก" คือ "สงสาร" ซึ่งไม่ต้องการ ทุกวันนี้ยอมรับว่า ยังรัก ยังเป็นห่วง แล้วก็ยังร้องไห้อยู่ ไม่รุ้เหมือนกันว่าทำไม
....จนถึงวันนี้ปีนึงเต็มๆ ที่ยังดื้อ ยังรั้น จนบางครั้งลืมว่าควรจะรักตัวเองบ้าง ลืมคำว่าพอดี ลืมนึกไปว่าอะไรควร ไม่ควร ไม่รุ้จักคำว่าขอบเขตว่ามันควรจะได้แค่ไหน ถ้าเราอยากจะทำอะไรเพื่อใครซักคนแล้วเค้าอาจจะอึดอัดใจ เค้าไม่ได้จะสบายใจ เค้าไม่ได้จะต้องการ มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำแล้วล่ะ ต้องรอให้มีคนมาพูดแทงใจก่อน ถึงจะคิดได้เนอะ ทั้งๆที่ควรจะคิดอะไรเองได้ตั้งนานแล้ว หลังจากวันนี้ คงมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหลายๆอย่าง แต่ทุกคำพูดที่เคยบอกไปก่อนหน้านี้จะไม่เปลี่ยนนะ จะดีใจมากๆที่อย่างน้อย คำว่า ความไว้ใจ ยังอยู่กับเรา ไว้วางใจที่ยังจะคุยและรับฟังกันได้ทุกเรื่อง ไว้ใจในอะไรอีกหลายๆอย่าง
"ขอบคุณ สำหรับทุกๆอย่างนะคะ ขอบคุณที่สอนให้ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เด็กคนนี้เริ่มที่จะโตซะที ขอบคุณเรื่องราวดีๆที่ผ่านมา"
"ต่อจากวันนี้ ขอรักตัวเองบ้างละกันนะคะ" ........แล้วต่อไปเป็นไง ค่อยว่ากันอีกที (โห...ยาวว่ะ)
...ถ้าชั้นบังเอิญเป็นคนเดินจากไป
ถ้าชั้นไม่ต้องเผชิญทุกสิ่งอย่างนี้
ถ้าชั้นเป็นคนไม่คิดอะไร แค่ลืมใครก็ทำได้ลง
ชั้นก็คงไม่เป็นอย่างนี้
ถ้าชั้นเป็นคนไม่คิดอะไร
ชั้นก็คงลืมเธอซักที...
(ความจริงจะเอาเพลงก้อนหินกับนาฬิกาด้วย
แต่เอาเพลงนี้ดีก่าเอา 2 เพลงเด๋วยาวเกิน)
(คงไม่ได้อัพอีกนานนะ ช่วงนี้งานเข้า
แต่คงจะออนเอ็มตอนดึกๆนะจ๊ะ)
..............(",)...............
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
Profile
Blog
Photos
Lists