SiRiKul's profile"อาจไม่ใช่สุดที่รัก...แต...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 27 ไม่ต้องมาทำกลบเกลื่อน กรูรู้ว่ามึงกำลังแย่เคยสงสัยว่า....ทำไมเราต้องไปรักคนที่เค้าไม่รักเรา
คนที่แสนดีจะตาย....มารักเรา....เรากลับไม่รักเค้า ....เพราะคนที่เรารัก....เราสร้างความรักนั้นขึ้นมาเอง เราจะรู้สึกภูมิใจกับสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง....โดยปราศจากเงื่อนไข ทำไมพ่อกับแม่....ถึงรักเรามากกว่าที่เรารักเค้า เพราะเค้ารักเราขึ้นมาเอง....ตั้งแต่ก่อนที่เราจะรู้สึกรักเค้าซะอีก เค้ารักเรา....ตั้งแต่เรายังไม่เป็นตัวตนด้วยซ้ำ.... เรายังไม่ทำอะไรให้เค้าเลย ความรัก....เมื่อมันเกิดขึ้นเองกับใคร.... เราจะให้ความสำคัญกับมัน มากกว่าที่จะสนใจ....ว่าใครจะรู้สึกอย่างนั้นกับเรา และเมื่อเกิดความรัก.... มันก็เกิดความคิดที่จะให้คนๆ นั้นมารักเรากลับ เราก็เลยรู้สึกว่า....เค้าไม่ได้รักเรา....เท่าๆ กับที่เรารัก ความรู้สึกรัก....มันต้องเกิดขึ้นในหัวใจเค้าเอง....สั่งไม่ได้ เราไม่ต้องทำอะไรให้เค้ารักหรอก.... แค่ทำสิ่งดีๆ เพื่อคนที่เรารัก เหมือนที่พ่อแม่ทำกับเรา.. .....เค้าบ่นจะแย่..... แต่เค้าก็รักเราจะแย่เหมือนกัน... การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่ได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่ต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ ไม่ต้องกลบเกลื่อนหรอก "เอ๋" กรุรู้ว่ามึงกำลังแย่ว่ะ
อยู่กันมาตั้งแต่เกิด จะไม่รุ้ได้ไง
แต่ก็รุ้อีกอย่างนะ กรุว่ามึงต้องทำได้...เชื่อดิ
...จิตใต้สำนึก...
(ยังจะฮาอีกนะ)
.....(",).....
December 07 นู๋เอ๋มีเรื่องเศร้า...Y-Yวันนี้ไปทำโครงงานกะเพื่อนตั๊ก ดีใจที่มีตั๊กทำเป็นเพื่อน
แต่สุดท้ายตั๊กก็ทำเพื่อนเอ๋ร้าวราน เอาโทรศัพท์เอ๋ไปเปลี่ยนซิม
เปิดเครื่องมาใหม่ปุ๊บ แมสเสจกรุห๊ายยยหมดเลยยย
เศร้าสุดๆอ่ะ ความทรงจำแทบทั้งหมดเลยก็ว่าได้มั๊ง
แมสเสจ หวาน เลี่ยน อ๊วก กวน ขอโทษ ขอร้อง
อ้อน ด่า ให้กำลังใจ เป็นห่วง บอกรัก บอกเลิก โอ๊ยมากมาย
ทั้งของเพื่อน พี่ น้อง แล้วก็ของคนคนนึงเอ๋ไม่เคยลบเลย
ไม่ว่าจะเป็นข้อความที่อ่านแล้วยิ้มหรือร้องไห้
หรือจะเป็นข้อความที่ส่งทางเว็บเอ๋ก็ไม่เคยลบ อันนี้เรื่องจิง
สงสัยมันคงจะถึงเวลาที่ต้องลบแล้วแหละมั๊ง
แล้วก็นับ 1 (ขนาดนั้นเลย)
และของใครต่อใครอีกมากมายก่ายกองอ่ะ
แต่มันก็หายไปแล้วหนิ ทำไงได้ ทำใจไง
พอรู้ตอนแรกมันรุ้สึกวูบๆเลยอ่ะ ใจหาย
ใจเสีย(ซึ่งเป็นอาการเริ่มแรกของ เสียใจ)ไงไม่รุ้อ่ะบอกไม่ถูก
แต่ถึงจะหายไปจากโทรศัพท์ ยังไงมันก็
ไม่หายไปจากความทรงจำล่ะกัน..อิอิซึ้ง
สงสัยถึงเวลาที่จะต้องเริ่มต้นอะไรใหม่ๆแล้วจิงๆอ่ะ
เรื่องเยอะแยะมากมายเข้ามาในชีวิต วุ่นวายว่ะ
ก็ดีเหมือนกัน เผื่ออะไรๆจะดีขึ้นบ้าง
จะทดสอบไรกรุว่ะเนี่ย
โอ๊ยๆๆๆๆๆ เอาล่ะๆๆ สู้ๆสู้ตาย..^-^
*เออ...เอ๋เปลี่ยนโปรฯโทรศัพท์แล้วนะจ๊ะ
โทรฟรีดีแทค ตี5-5โมงเย็น ตอนแรกโทรฟรีตอนกลางคืนอ่ะ
แต่ตอนนี้ไม่รุ้จะคุยกะใครอ่ะ เลยเปลี่ยนดีก่า..
ไว้ว่างๆมาอัพใหม่ บะบายจุ๊บๆ
......(",)......
มีเพลงมาฝาก..
ตอนเธอยังรักกับชั้น เมื่อไหร่ทีคิดถึงเธอ
เธอคือพลัง เธอเป็นดั่งเรี่ยวแรง ให้กำลังกับหัวใจ
วันที่เธอนั้นจากไป เมื่อไหร่ที่คิดถึงเธอ
มันทรมาน ปวดร้าวข้างใน ไม่มีเลยกำลังใจ
ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นไม่เข้าใจ
ทำไม ทำไม ถึงยังไม่ลืมเธอ
น่าแปลกเหลือเกินที่คนเดียวกัน ทำให้เราเป็นได้ทั้งสุขและเสียใจ
ตอนเธอยังคบกับชั้นได้เคยเปิดดูข้อความ
ยังอ่านซ้ำๆไม่เบื่อมันซักครั้ง เคยอ่านไปยิ้มไป
มาในวันนี้เปลี่ยนไป ข้อความก็ยังเหมือนเดิม
แต่อ่านแล้วช้ำมันช้ำในใจ ว่าเธอได้จากชั้นไป
ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นไม่เข้าใจ
ทำไม ทำไม ถึงยังไม่ลืมเธอ
น่าแปลกเหลือเกินที่คนเดียวกัน ทำให้เราเป็นได้ทั้งสุขและเสียใจ
"ทำให้เราเป็นได้ทั้งสุขและเสียใจ".....
........(",)......... |
|
|
