มาอัพแบบจริงๆซะทีแระ หลังจากอัพเล่นๆมานาน เอ๊ะยังไง

ตอนแรกกะว่าจะเปลี่ยนแบล็คกราว แต่ยังไม่มีกะจิตกะใจจะทำ ไว้ก่อนละกัน

มานั่งเปิดดูบันทึกการสนทนา ดูเอ็มที่เคยคุยตั้งแต่เมื่อต้นปีที่แล้ว

มันก็ทำให้ยิ้มได้เหมือนกันนะ ความจริงชีวิตเราบางครั้งก็อาจไม่ต้องการอะไร

มากไปกว่าความทรงจำดีๆซักเรื่องเอาไว้ให้คิดถึง มันก็ทำให้แอบยิ้มได้เหมือนกัน

^-^ ช่วงนี้รู้สึกชีวิตดูวุ่นวาย สับสน ยังไงไม่รู้ บางอย่างเมื่อก่อนเคยทำได้แต่เดี๋ยวนี้เหมือนกะทำไม่เป็นเลย...ถ้าทุกอย่างมันเป็นเหมือนดังใจที่ทุกคนคิด โลกนี้มันคงวุ่นวายน่าดูเลยเนอะ แต่มันก็ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกตั้งเยอะแยะ...

>>>อะไรที่ทำผิด ทำพลาดไป ก็จะเก็บเอาไว้เป็นบทเรียน แล้วก็จะไม่ทำอีก 

แล้วก็ต้องขอโทษกับเรื่องอะไรก็ตามทุกเรื่องที่เคยทำให้ใครเดือดร้อน ทำให้ใครโกรธ เกลียด หรือไม่พอใจ ขอโทษทุกๆคนที่เคยสร้างปัญหาให้ตั้งแต่เกิดจนตอนนี้(นานไปป่ะ)

***และที่สำคัญ ต่อไปนี้จะลืมเรื่องทั้งหมดที่เคยทำให้โกรธ เคือง เกลียด โมโห

ไม่พอใจ ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ให้อภัยทุกคนเล้ยยย(แต่ความจริงก็จำไม่ได้แล้วนะเรื่องพวกเนี๊ย)

-->>และสุดท้าย ต่อไปนี้จะพยายามไม่โกรธ ไม่เกลียด โมโห เคือง อะไรใครทั้งนั้น แล้วก็จะให้อภัยกะทุกๆอย่าง เพราะได้รู้แล้วว่าการไม่ได้รับการให้อภัยมันรู้สึกยังไง

......เพราะแต่ละคนก็ต้องมีเหตุผลของตัวเองทั้งนั้น ความรู้สึกของคนเรา  มันห้ามกันไม่ได้...

////เข้าพรรษาแล้ว งดเหล้าเข้าพรรษานะจ๊ะ เหล้ามันไม่ดีเลย ย้ำไม่ดีเลยจริงๆ////

...........คิดถึงนะ (",)...........